ชีวิตนิสิตดุษฏีบัณฑิต. ช่วงหนึ่งของชีวิต

ในชีวิตการเรียนระดับดุษฎีบัณฑิตนี้ ได้เรียนรู้อะไรมากมาย อย่างน้อยที่สุด ได้รู้ว่าเรายังไม่รู้อีกเยอะเลย และที่สำคัญที่สุด คือ การรู้จักตนเอง. ณ วันนี้ รู้สึกว่ารู้จักตัวเองมากขึ้น ก็พอใจแล้ว
"หากไม่มีจุดเริ่มต้น ก็จะไม่มีจุดสิ้นสุด. เมื่อชีวิต คือการเดินทางไปสู่เป้าหมาย. ในเป้าหมายสุดท้าย ย่อมต้องมีเป้าหมายย่อยๆ ประกอบอยู่. จงอยู่กับปัจจุบันและทำทุกสิ่งทุกอย่างตามหน้าที่ แก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยความตระหนักรู้และรับผิดชอบต่อตนเอง."
ตอนนี้แม้ว่า จะผ่านหลากหลายเรื่องราวในชีวิตที่มีทั้งสุข ทุกข์ และเฉยๆ ปะปนกันสำหรับเรื่องราวของการเรียนระดับบัณฑิตศึกษา วิทยานิพนธ์นับว่าเป็นสิ่งที่สำคัญ และเป็นปัญหาที่ทำให้หลายคนได้เรียนรู้ชีวิต. ที่ต้องฝ่าฟันต่อสู้อุปสรรคต่างๆ ไปพร้อมๆ ที่ต้องเผชิญกับ ความสำเร็จที่รออยู่ข้างหน้า.ณ วันนี้ ฉันรู้สึกว่า เรายังเป็นเด็กที่เริ่มก้าวเดิน. อย่างก้าวแต่ละย่างนั้น ฉันจะประคองมันด้วยสติ.ณ วันนี้ ดีใจที่เป็น ผู้ใหญ่ขึ้นอีกนิด ที่สามารถตัดสินใจด้วยตัวเอง เลือกอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยตัวเอง.แต่อย่างไร ต้องขอขอบพระคุณ อาจารย์ที่ปรึกษาอย่างยิ่งที่ได้ให้โอกาส หากอาจารย์ไม่เข้ามาไตร่ถาม เราคงมีแต่ความคิด ความคิดที่ไม่ใช่ความจริง เพราะไม่กล้าที่จะไปถาม รอโอกาสที่ล่องลอย ทั้งๆ ตัวเราเอง เป็นผู้ลิขิตวิถีการดำเนินชีวิตของเรา.รู้ว่าการที่จะทำให้คนเราประสบความสำเร็จนั้นคุณสมบัติหนึ่งที่ต้องมีในทุกๆ งาน คือ ความรับผิดชอบ ความจริงจังและจริงใจที่จะทำมัน ความใฝ่รู้ใฝ่เรียน และ การทำงานอย่างเป็นระบบ .ฉันพยายามที่จะกระทำมัน แต่ก็ยังทำไม่ได้เต็มที่ แต่เชื่อมันอย่างหนึ่งว่า "ทุกสิ่งทุกอย่างได้มาจากการฝึกตน" หากเราฝึกตนเองอยู่สม่ำเสมอก็ต้องทำได้สิ. ให้กำลังใจตนเอง.ประสบการณ์ การเข้าพบอาจารย์.ด้วยความที่ไม่ได้นำเรื่องราวที่คิดไปสอบถาม พูดคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษา ด้วยความที่ไม่รู้ว่า อาจารย์ท่านใดจะเป็นที่ปรึกษาให้เรา. การที่ได้อาจารย์ที่ปรึกษา จึงเป็นปัญหาหนึ่ง นอกเหนือจากตัวปัญหางานวิจัย.เมื่อวันที่ 12 มิ.ย. ได้นัดอาจารย์ไว้ว่า จะนำแนวทางไปปรึกษา แต่ด้วยความที่ยังเตรียมตัวไม่พร้อม รู้สึกว่าตัวเองไม่มีข้อมูล ก็เลยอยากโทรนัดอาจารย์ เพื่อนเลื่อนการปรึกษาไป.แต่อีกใจหนึ่งบอกว่า คุณสมบัติหนึ่งของนักวิจัย คือ การรู้ความจริง ยอมรับความเป็นจริง ซึ่งเราต้องเข้าหา เพื่อรู้ปัญหา และแก้ไข. จึงตัดสินใจไปพบอาจารย์ตามที่นัดไว้.ปรากฏว่า ได้ข้อคิดเยอะแยะมากมายจากอาจารย์. มันทำให้ฉันรู้สึกว่า "เราไม่ได้คิดคนเดียว. แม้ว่าเราจะต้องทำด้วยตัวเอง. คิดด้วยตัวเอง และ จะต้องเป็นตัวของตัวเอง ก็ตาม. อาจารย์ที่ปรึกษาของฉัน ท่านให้โอกาสฉันได้แสดงความเห็น แม้ว่าฉันไม่ได้เตรียมข้อมูลมาอย่างที่ควรจะเป็น. ฉันได้เห็นคุณธรรมอย่างหนึ่งของอาจารย์ นั่นคือ ความมีเมตตาและการให้กำลังใจแก่ศิษย์. สิ่งนี้เป็นตัวกระตุ้นที่ดีเยี่ยมทีเดียว สำหรับคนที่ยังกลัวๆ กล้าๆ แต่วันหนึ่ง...ฉันจะต้องผ่านมันไปให้ได้ ต้องกล้าที่จะเผชิญโลกตามความเป็นจริง.นอกจากนี้อาจารย์ยังได้ให้แนวทางที่จะให้ฉันสามารถวางแผนตัวเองได้ต่อไปว่าต้องทำอะไรบ้าง.แล้ว หนูจะพยายามนะคะอาจารย์ จะพยายามฝึกตน และเรียนรู้.... ปรับปรุงแก้ไขตนเองค่ะ.ขอบคุณอาจารย์มากๆ สำหรับคำแนะนำ และการเป็นที่ปรึกษา.สุดท้ายขอบพระคุณอาจารย์ทุกท่านที่ได้ให้ความรู้ ให้คำแนะนำ คอยเป็นกำลังใจ ให้อยู่ตลอด. ขอบคุณเพื่อนๆ กัลยาณมิตรทุกคน ที่คอยเป็นกำลังใจ ให้คำแนะนำที่ดีๆ เป็นประโยชน์นะคะ.%% จะ สู้ สู้ สู้.... และเรียนรู้เพื่อฝึกตนต่อไป ค่ะ %% หากไม่ผ่านด่านนี้ เป้าหมายสุดท้ายจะไปถึงได้อย่างไร จงแก้ปัญหาเฉพาะหน้าก่อน นั่นคือ อยู่กับปัจจุบัน แก้ทุกข์ในปัจจุบัน. ด้วยสติปัญญา พิจารณาก่อนจึงทำ.
เป็นกำลังใจให้ทุกคน และเป็นกำลังใจให้ตัวเอง ค่ะ.